Moies nach eng Taass Kaffi op der Terrass, duerno e Spadséiergank duerch d’Olivebeem. Oder léiwer op de Maart op Uzès? Wann der e puer Deeg bei eis zu Martignargues verbréngt, kënnt der dat nach beim Kaffi entscheeden.
Mir sinn den Hervé an de François. Eist Duerf läit tëscht Nîmes an Uzès, um Fouss vun de Cevennen. Hei empfänke mir iech op Franséisch oder op Englesch an der Maison du Passage, eisem bal dausend Joer ale Gaaschthaus. Banne gesäit een nach déi al Gewëllewer aus Steen. Baussen, op den Terrassen, fält d’Moiessonn op déi al Maueren. Do schmaacht déi zweet Taass Kaffi heiansdo nach besser wéi déi éischt.
Eist Haus ass fir Erwuessener reservéiert. Et huet dräi Kummeren an dräi Suiten, all Kéier mat engem ganz eegene Charakter. An der Kummer Secrets du corps de garde schloft der ënnert engem ale Steengewëllef. Bei La tête dans les étoiles geet d’Dier direkt op är privat Terrass. Jiddwer Suite huet hiren eegene Jacuzzi. All eis Kummeren a Suite si klimatiséiert.
Bal all Owend kënnt der bei eis iessen. De François kacht mat deem, wat d’Géigend an der jeeweileger Joreszäit ze bidden huet. Am Fréijoer freet hie sech op déi éischt gréng Spargelen, am Wanter op déi schwaarz Truffelen aus dem Gard. A wann der nom Iessen nach Loscht op e leschte Patt hutt, da loosst iech roueg Zäit. Bis bei är Kummer sinn et just e puer Schrëtt.
Samschdes moies ass zu Uzès grousse Maart. Op der Place aux Herbes an an de Gaasse ronderëm ass da richteg Liewen. Mëttwochs ass de Maart méi kleng, an et gëtt ausschliisslech Produkter aus der Géigend. Eng gutt Geleeënheet, e Geessekéis ze schmaachen oder en Oliveueleg direkt bei deene Leit ze kafen, déi en hierstellen.
No engem Kaffi ënnert den Arkade kënnt der weider bei de Pont du Gard fueren. Gitt do e Stéck laanscht de Floss. Vum Ufer aus gesäit een eréischt richteg, wéi héich déi réimesch Béi iwwer d’Waasser erausragen. Zeréck zu Martignargues bleift nach Zäit fir eng Ronn an eisem gehëtzte Pool.
Fuert moies op Anduze, wou de Gardon tëscht den Hiwwele säi Wee sicht. Trëppelt duerch déi schmuel Gaasse vun der Alstad a sicht iech fir d’Mëttegiessen eng Plaz op enger Terrass.
E puer Minutte vun Anduze ewech läit d’Bambouseraie en Cévennes, ee vun de schéinste Gäert a Frankräich. Tëscht de risege Bambusplanze kuckt ee bal déi ganzen Zäit no uewen. Huelt iech och Zäit fir déi kleng Weeër am japanesche Gaart. Fir esou eng Visitt kann ee sech roueg de ganzen Nomëtteg fräihalen.
Haut kann den Auto moies stoe bleiwen. Vun eisem Haus aus sidd der zu Fouss séier tëscht den Olivebeem an de Wéngerten. E bësse méi wäit féiert de Wee duerch d’Garrigue. Wann d’Sonn op déi wëll Kraider schéngt, richt een se schonn am Laanschtgoen. Sot eis beim Kaffi, wéi laang der ënnerwee wëllt sinn. Mir weisen iech gär eng flott Streck.
Nomëttes lount sech en Ofstiecher op Vézénobres. Hei trëppelt der duerch schmuel Gaassen tëscht alen Haiser aus Steen. Et ass genee dee provenzalesche Charme, dee mir un den Dierfer hei am Gard esou gär hunn. Oder géift der léiwer bei engem Wënzer Wäin schmaachen? Sot eis, wat der gär drénkt, da kënne mir iech e passende Wäigutt recommandéieren.
Zu Nîmes kënnt der bei der réimescher Arena ufänken an da gemittlech duerch d’Alstad bis bei d’Maison Carrée trëppelen. Nom Mëttegiessen ass et an de Jardins de la Fontaine besonnesch schéin. Sicht iech eng Bänk am Schiet vun de grousse Beem a genéisst den Nomëtteg.
A wann et iech éischter un d’Mier zitt? Da pakt är Schwammsaachen an. Mir weisen iech gär de Wee bei déi nooste Plage um Mëttelmier.
A firwat net eng ganz Woch bleiwen? Da musst der iech net tëscht Nîmes an engem Dag um Mier entscheeden. An et bleift nach Zäit fir e Moien, wou der bis bal de Mëtteg op der Terrass beim Kaffi sëtzt. Wat steet haut um Programm? Eng Ronn am Pool, eng kleng Siesta… Et ass jo Vakanz!
Entdeckt eis Kummeren a Suiten a kuckt, wéini nach eppes fräi ass (op Englesch).